Shortstaycontract: flexibele oplossing of juridisch risico?
Sinds 1 juli 2024, met de inwerkingtreding van de Wet betaalbare huur en de Wet vaste huurcontracten, staat de huurovereenkomst van naar zijn aard korte duur – beter bekend als het shortstaycontract – opnieuw volop in de belangstelling. Media-aandacht zorgde zelfs voor Kamervragen.
Dit type huurovereenkomst wordt soms gezien als een slimme manier voor verhuurders om de huurbescherming te omzeilen. Maar zo eenvoudig is het niet.
Wat is een shortstaycontract?
Bij een huurovereenkomst van naar zijn aard korte duur gelden de regels voor huur(prijs)bescherming niet. Denk aan vakantiewoningen, hotels, pensions of wisselwoningen. Voor deze situaties is tijdelijke verhuur logisch en passend.
Toch is het gebruik in de praktijk niet zonder risico. De rechter beoordeelt namelijk steeds per geval of een overeenkomst écht van korte duur is. Daarbij wordt gekeken naar:
- de aard van het gebruik (vakantie, werk, studie, enz.),
- de aard van het gehuurde (hotelkamer, wisselwoning, reguliere woning),
- en wat partijen voor ogen hadden bij het sluiten van de overeenkomst.
Hoe langer een huurovereenkomst duurt, hoe kleiner de kans dat deze als “korte duur” wordt aangemerkt. Wordt de overeenkomst afgewezen als shortstay, dan verandert deze in een reguliere huurovereenkomst mét huurbescherming.
Effect van de nieuwe wetgeving
De Wet doorstroming huurmarkt maakte tijdelijke huurovereenkomsten mogelijk, waardoor shortstay minder vaak werd ingezet. Maar sinds de invoering van de Wet vaste huurcontracten is de huurovereenkomst voor onbepaalde tijd weer de norm. Tijdelijke verhuur mag nu alleen nog in specifieke gevallen, zoals bij internationale studenten.
Daarmee kan het shortstaycontract opnieuw interessant zijn, vooral voor arbeidsmigranten of internationale studenten, maar verhuurders moeten wel scherp letten op de juridische grenzen.
Praktische tips voor verhuurders
Om problemen te voorkomen:
- Leg expliciet vast dat het om een huurovereenkomst van korte duur gaat en waarom.
- Maak de tijdelijke aard concreet: vakantie, werkopdracht of studieperiode.
- Bied extra diensten aan (schoonmaak, gemeubileerd, onderhoud).
- Zorg dat praktijk en contract overeenkomen.
- Houd de duur kort en vermijd verlengingen die de tijdelijke aard ondermijnen.
- Informeer huurders helder over het ontbreken van huurbescherming.
- Werk samen met bedrijven of onderwijsinstellingen voor tijdelijke huisvesting.
- Vraag juridisch advies om civiel- én bestuursrechtelijke risico’s te beperken.
Conclusie
Het shortstaycontract is geen simpele manier om huurbescherming te ontwijken. Voor verhuurders kan het in de juiste context wél een waardevol instrument zijn, bijvoorbeeld bij de huisvesting van internationale studenten. Maar de rechter kijkt kritisch en ‘omzeilingsconstructies’ worden snel doorzien. Zorg daarom dat uw situatie en contract goed aansluiten bij de juridische kaders.
Bron: Vastgoedjournaal
